أبو المكارم محمود بن أبي المكارم حسنى واعظ
663
دقائق التأويل و حقائق التنزيل ( فارسى )
( 2341 ) 360 / 17 « حيلولتى » . « حال يحول حولا و حؤولا و حيلولة : بينهما : ميان آن دو حايل شد ، از هم جدا كرد » . ( الرّائد ) . ( 2342 ) 360 / 18 « لو كان . . . » . الأنبياء / 22 . ( 2343 ) 360 / 22 « جز » . ظ . با قلمى جز قلم متن ، اضافه شده است . ( 2344 ) 360 / 23 « بدل » . از قرائت خويش ، به سبب آسيب ديدگى دستنوشت ، بىگمان نيستيم . ( 2345 ) 361 / 1 « نزّل » . در دستنوشت : « انزل » . ( 2346 ) 361 / 19 « يعرشون » . از جايگاههاى اختلاف قرائت است ؛ نگر : مجمع البيان ، ج 6 ، ص 573 ؛ ما قرائت ثبت افتاده در دستنوشت را آورديم . ( 2347 ) 361 / 26 « بعضى كوه » . چنين است در دستنوشت ؛ و نمودار كاربردى نحوى در روزگاران پيشين . ( 2348 ) 362 / 10 و 11 « ذللا » ؛ « ذلل » . در دستنوشت : « ذللا » ؛ « ذلل » . ( 2349 ) 362 / 14 « بيابى » . در دستنوشت : « ببابي » . ( 2350 ) 363 / 6 « قتادة روايت كنذ كى شخصى . . . » . سنج : تفسير شيخ ابو الفتوح رازى - قدّس روحه - ، چ شعرانى ، ج 7 ، ص 124 ؛ و : تفسير الفخر الرّازى ، ط . دار الفكر ، ج 20 ، ص 75 . ( 2351 ) 363 / 11 و 12 « السّناء و السّنوت » . در دستنوشت : « السنآ [ ء ] و السّنوت » . ( 2352 ) 363 / 15 « عليكم . . . » . سنج : تفسير شيخ ابو الفتوح - قدّس سرّه - ، چ شعرانى ، ج 7 ، ص 124 . ( در اينجا ، سخن ، به ابن مسعود نسبت داده شده است ) . ( 2353 ) 363 / 16 « اعتباري » . اين بهره از عكس دستنوشت ، چندان روشن نيست ؛ و از همين روى ، از قرائت خويش و درستى آن بىگمان نيستم . ( 2354 ) 363 / 21 و 22 « و آن آيتي اهل . . . . . . يا . . . » . اين بهره در حاشيهء دستنوشت است و در عكس بتمامى پيدا نيفتاده ؛ بهرههاى « در » و « منج فكر » هم از روى برخى حروف يا گوشههاى پيدا ، به سنجش و گمان آميخته ، ضبط شدند .